బాల్యం కోల్పోతున్న పేదలు... లైట్స్ కొట్టే ధనికులు!

ఆకలి తీర్చుకోవడానికి కష్టపడే పేద బిడ్డ పని చేస్తే అది నేరమవుతుంది, కానీ అదేవయసులో ధనిక బిడ్డ కెమెరా ముందు నటిస్తే అది కళగా మారుతుంది. ఈ స్పష్టమైన సామాజిక ద్వంద్వ నీతిని ప్రశ్నిస్తూ దేశవ్యాప్తంగా చర్చ రగిలింది. చిన్న వయసులో బడికి వెళ్లాల్సిన పిల్లలు రోడ్లపై కూలీలు పట్టుకుంటే అది వారి తప్పు కాదు, వారికి సరైన వసతులు కల్పించలేని వ్యవస్థ లోపమే.

భారతదేశంలో 1.2 కోట్ల మంది బాల కార్మికులు ఉన్నారని అధికారిక లెక్కలు చెబుతున్నాయి.వీరిలో 85% మంది గ్రామీణ ప్రాంతాల్లోనే ఉన్నారు. రోడ్లు, హోటల్స్, చిన్న ఫ్యాక్టరీల్లో పని చేస్తూ తమ బాల్యాన్ని కోల్పోతున్నారు. మరోవైపు టీవీ సీరియల్స్, సినిమాల్లో చిన్న పిల్లలు కోట్లు సంపాదిస్తున్నారు. ఈ రెండు వర్గాల మధ్య విలేకరి ఏమిటి? ఒకరు కడుపు నింపుకోవడానికి పని చేస్తే 'బాలకార్మికుడు', మరొకరు వినోదం పంచడానికి నటిస్తే 'చైల్డ్ ఆర్టిస్ట్' అవుతారు.

బాలకార్మిక నిర్మూలన చట్టం 1986, రాజ్యాంగం 24వ ఆర్టికల్ ప్రకారం 14 సంవత్సరాల లోపు పిల్లలకు ప్రమాదకర పనులు నిషేధం. కానీ ఈ చట్టాలు కేవలం కఠినతకు మాత్రమే పరిమితమవుతున్నాయి. పేదరికం, నిరక్షరాస్యత కారణంగా తల్లిదండ్రులు పిల్లలను పని చేయించుకుంటున్నారు. ఆపరేషన్ స్మైల్, ఆపరేషన్ ముస్కాన్‌ల ద్వారా ప్రభుత్వాలు బాల కార్మికులను గుర్తించి బడులకు చేర్చుతున్నాయి. తాజా ఆపరేషన్ ముస్కాన్-11లో దేశవ్యాప్తంగా వేలాది పిల్లలను కాపాడారు.

అయితే సమస్య మూలం పేదరికం. ప్రతి బిడ్డకు నాణ్య విద్య, ఆరోగ్య సేవలు, ఉచిత భోజనం అందాలి. ఆర్టికల్ 21A ప్రకారం 6-14 సంవత్సరాల పిల్లలకు ఉచిత విద్య హక్కు. రాష్ట్రాలు బడి ఈడు పథకం ద్వారా 6-14 సంవత్సరాల పిల్లలను బాల కార్మికులుగా ప్రకటించి బడులకు చేర్చుతున్నాయి. NGOలు, స్వయंसేవకులు కలిసి పిల్లల పునరావాసం, వృత్తి శిక్షణలు ఇస్తున్నాయి.

సమాజం ఈ ద్వంద్వ నీతిని వదులుకోవాలి. ధనిక బిడ్డలు కళలో పాల్గొన్నా, పేద బిడ్డలు పని చేసినా - రెండింటికీ బాల్యం, విద్య కావాలి. ప్రభుత్వం, సమాజం కలిసి పేదరికాన్ని వెనక్కి నెట్టి ప్రతి బిడ్డకు ఆటపాటలు, అక్షరాలు అందించాలి. బాల కార్మిక వ్యవస్థ పూర్తిగా నిర్మూలించబడి, ప్రతి బిడ్డ స్వప్నాలు సాకారం చేసుకునే రోజు రావాలి.