నా దేశం అమృతాంతరంగ… నా దేశం ఉత్తుంగతరంగ

ఓటుకు నోటు కోరక… ప్రలోభాలకు లొంగక… ఉచితాల కోసం ఎదురుచూడక…

ఓటును పవిత్ర హక్కుగా భావించి, ఎన్నికలను మహాక్రతువుగా చూసి,

రాజ్యాంగాన్ని భగవద్గీతగా ఎంచుకుని —

“నేను సైతం ప్రజాస్వామ్య యజ్ఞంలో సమిధనే” అని భావించి ఓటు వేసిన సగటు భారతీయుడే దేశ భవితకు విధాత.

ఇది కల కాదు…

ఇది భారత ప్రజాస్వామ్యపు తొలి ఉదయం.

స్వాతంత్ర్యానంతర తొలి సాధారణ ఎన్నికలు – ప్రపంచాన్ని ఆశ్చర్యపరిచిన మహాప్రయోగం

స్వాతంత్ర్యం అనంతరం దేశం తొలిసారిగా సాధారణ ఎన్నికలకు సిద్ధమైన వేళ ప్రపంచ దృష్టి భారతంపై నిలిచింది.

1951 అక్టోబర్ 25 నుంచి 1952 ఫిబ్రవరి 21 వరకు జరిగిన ఈ ఎన్నికలు చరిత్రలోనే అతి పెద్ద ప్రజాస్వామ్య ప్రయోగంగా నిలిచాయి.

ఆ ఎన్నికల విశేషాలు:

లోకసభ స్థానాలు – 489

రాష్ట్ర అసెంబ్లీ స్థానాలు – 3,280

నమోదైన ఓటర్లు – సుమారు 10.6 కోట్లు (మొత్తం అర్హులైన 17.3 కోట్లలో)

అభ్యర్థులు – సుమారు 20,000

పోలింగ్ వ్యవధి – 124 రోజులు

అక్షరాస్యత తక్కువైనా… ప్రజల్లో అవగాహన, దేశభక్తి ఎక్కువ.

ఓటు హక్కు వినియోగించడం ఒక గౌరవంగా భావించబడింది.

“ఇంత విస్తారమైన దేశంలో ప్రజాస్వామ్యం నిలబడుతుందా?” అని ప్రపంచం సందేహించింది.

కానీ భారతం నిలబడింది… గెలిచింది.

విజయం ప్రజాస్వామ్యానిది

ఆ ఎన్నికల్లో విజయం సాధించినది జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ నేతృత్వంలోని ఇండియన్ నేషనల్ కాంగ్రెస్.

కానీ అసలు గెలుపు పార్టీది కాదు…

గెలుపు దేశానిది.

గెలుపు ఓటరుదే.

గెలుపు ప్రజాస్వామ్య విశ్వాసానిది.

ప్రపంచానికి భారత్ ఇచ్చిన సందేశం స్పష్టం —

“ప్రజలపై నమ్మకం ఉంచితే ప్రజాస్వామ్యం నిలుస్తుంది.”

అప్పటితో ఇప్పటి తేడా…

అప్పుడు:

ఓటు పవిత్రం

నాయకత్వం సేవామార్గం

రాజకీయాలు విలువల ఆధారం

ఇప్పుడు:

డబ్బు ప్రభావం

కుల, మత సమీకరణాలు

ఉచితాల రాజకీయాలు

క్రిమినల్ కేసులున్న అభ్యర్థుల పెరుగుదల

ఓటు విలువ అంగడిలో సరుకైపోతుందా?

ప్రజాస్వామ్యం పరిహాసమవుతుందా?

అనే ప్రశ్నలు మన ముందున్నాయి.

మన బాధ్యత ఏమిటి?

ప్రజాస్వామ్యం ఒక వ్యవస్థ మాత్రమే కాదు —

అది మన సంస్కారం.

ఓటు హక్కు ఒక ఆయుధం కాదు —

అది ఒక ఆత్మబలం.

డబ్బుకి కాదు…

భయానికి కాదు…

ప్రలోభాలకు కాదు…

దేశ భవిష్యత్తుకే ఓటు వేయాలి.

75 ఏళ్ల ప్రజాస్వామ్య ప్రయాణంలో తొలి ఎన్నికల ఆ పవిత్ర స్పూర్తిని మళ్లీ మేల్కొలపాల్సిన సమయం ఇది.

మేరా భారత్ మహాన్!

ప్రజాస్వామ్యం పరిరక్షణ — ప్రతి ఓటరుడి బాధ్యత!